Golden Wings vzw

Als fervent modelbouwer wens ik op de hoogte te blijven van de trends in de modelvliegerij. Maandelijks koop ik het het franse maandblad “Modèle Magazine” . Dit blad bevat een schat aan artikelen en biedt telkens een plan aan van een modelvliegtuig. Enige tijd geleden viel mijn oog op een model dat mij onmiddellijk aansprak, namelijk een voor een .25 motor verkleind model van een FAI stuntvliegtuig. Hoewel ik op dat moment nog niet veel voorstelde als piloot, besloot ik het toch te gaan bouwen. Het plan werd opgeborgen in afwachting van de lust om er aan te beginnen.

Eind 2007 was het dan zo ver.

Copies van het plan werden via een winkel van planafdrukken aangeschaft evenals het nodige materiaal.

Er moest echter van bij het begin een probleem worden opgelost. Volgens de bouwbeschrijving moest de vleugel in beplankt styropor worden gemaakt. Daar ik zelf niet over het nodige materiaal beschik om dit te doen moest ik wel op zoek naar een alternatief.
Ook in de club kon niemand mij op dit gebied helpen maar kreeg ik de raad mijn licht eens op te steken bij Top Speed in Merksem.
De uitbater vertelde me dat hij over de nodige faciliteiten beschikte om een vleugel te trekken en dus gaf ik hem het plan en betaalde een voorschot. Regelmatig ging ik informeren hoever het stond maar de ene keer had hij nog geen tijd had gehad, de volgende keer waarschijnlijk geen goesting, enfin het was altijd wat.
Uiteindelijk bleek dan ook nog zijn installatie defect.
Na vier maand was mijn geduld op, ging ik mijn plan en voorschot terugvragen en besloot de vleugel dan maar op de traditionele manier- met ribben en liggers – te bouwen.

Op het plan werden de plaatsen van ribben en liggers getekend. Ribben werden met behulp van de computer op correcte grootte aangemaakt, overgebracht op balsa, uitgesneden en zo licht mogelijk gemaakt.
De constructie werd met 1 mm balsa beplankt en met zeer licht glasvezelweefsel en polyester bekleed.




Romp,stabilo en richtingsroer leverden geen bouwproblemen op. Voor het maken van de cockpitkap, de koelluchtafvoer en het neusgedeelte heb ik de mallen in styropor gemaakt, ze bekleed met glasvezelweefsel en polyester en nadien de styropor verwijderd.




Vermits wij op ons terrein enkel over een graspiste beschikken werd het landingsstel met grotere wielen uitgerust en werd een staartwieltje gemonteerd in de plaats van een staartsteun.
Walter, de secretaris van onze club, had nog een .25 motor liggen welke ik voor een zacht prijsje de mijne mocht noemen.
Blijkbaar was er iets misgelopen bij de constructie van de vleugel waardoor hij lichtjes getorst was. Door een deel van de beplanking weg te nemen en de getorste vleugel nat te maken kon ik hem in de juiste stand wringen en hem laten drogen. Het resultaat was een goede rechte vleugel.
Dan was het moment van de afwerking gekomen. Schuren, bijwerken waar nodig , plamuren, nogmaals schuren, enfin wat men in de angelsaksische landen omschrijft als “ elbow grease “ vrij vertaald als ellebogenwerk.
Nu nog zoeken naar een goed ogend kleurenschema.

Momenteel wordt het toestel gespoten - zie fotos - en klaargemaakt tegen het hopelijk
zonnige vliegseizoen.





Tot ziens op ons plein !!!
Dirk Francois